Dome łączy swoją filozofię z zespołem z 2019 roku

Szkic zespołu, który stworzył wyrażenie "graj ​​jak Flamengo", ale przynajmniej ten sam zespół. Domènec Torrent zdecydował się na konserwatywny skład, piłkarze szukali siebie nawzajem na boisku, jak w erze Jorge Jesusa, a sobotnia wygrana 1:0 nad Coritibą zmniejsza presję na transformację, która wymaga czasu, aby wprowadzić ją w życie.

Tym razem Hiszpan postawił na João Lucasa, który zastąpił Rafinhę i dobrze wykonał swoją pracę. Najprawdopodobniej młody obrońca najlepiej dopasował się do koszulki rubro-negra: pewny w obronie i odbiorze piłki, skuteczny w ataku.

Najbardziej rozpoznawalną cechą Dome była strona wyjścia z piłki. Jeśli Willian Arão wycofywał się między obrońcami, tak jak przyzwyczaił do tego kibiców, pozycja Rodrigo Caio i Léo Pereiry była inna, bardzo otwarta po bokach, a João Lucas i Filipe Luís kilkakrotnie pomagali, zwłaszcza w pierwszej połowie.

Nowość, której wciąż brakuje dopracowania, ale nie przeszkodziło to Flamengo w bardziej angażującym ataku. Bruno Henrique i Gabriel Barbosa szukali się bardziej, grali bliżej siebie, a Giorgian De Arrascaeta serwował im podania, ale też sam grał blisko pola karnego.

Urugwajczyk stwarzał największe zagrożenie pod bramką Coxa. Najpierw trafił w poprzeczkę po strzale zza pola karnego, a następnie zdobył zwycięską bramkę. Nadal było wrażenie, że Flamengo jest mniej intensywne niż zespół Jorge Jesusa, ale już znacznie bardziej dominujące.

67% posiadania piłki i 18 strzałów na bramkę wyraźnie pokazuje dominację zespołu, który wymienił 519 podań (ponad dwukrotnie więcej niż Coritiba: 252). Co ciekawe, najgorszy moment gry Rubro-Negro miał miejsce kilka minut po czerwonej kartce dla Renê Júniora. Chociaż gospodarze nie zagrozili w większym stopniu bramce Césara.

Milimetrowy spalony Pedro i poprzeczka uniemożliwiły uzyskanie bardziej elastycznego wyniku. Gabriel Barbosa znowu zakończył spotkanie bez gola (siódmy mecz), ale Flamengo zaczyna się rozluźniać w Brasileirão.